Jongejonge, dat is lang geleden dat ik hier een stukje geschreven heb. Tja, als je niet veel beleeft kun je ook niet zo heel veel schrijven. Nou ja, niet zoveel beleeft...... Maar soms zijn er van die dingen, die eerst tijd nodig hebben om het zelf allemaal een beetje te kunnen behappen.
En ja.... ik zit nu ook in zo'n fase. Er zijn wat ontwikkelingen waar ik eerst even zelf een beetje uit wil komen. In ieder geval proberen er mee om te gaan. Vandaar dat het allemaal wat langer heeft geduurd voor er weer een stukje van mijn hand op de site verscheen. Wie weet kom ik er later nog wel een keertje op terug. Voor nu is er echt niet zoveel te vertellen. Alleen dat ik veel vakantie uren op moet maken, dus lekker veel vrij ben.
Ja, even een berichtje plaatsen om te laten weten dat ik vandaag begonnen ben aan de serie van 5 avonddiensten. Heerlijk met die lange intensieve rondes. Kan ik misschien weer een kilootje of twee eraf lopen. Maar dan moet ik wel met de trappen gaan. (zoals het ook eigenlijk volgens de regels hoort.
Vanmorgen weer naar de praktijkondersteuner van de huisarts geweest. Eens in de zoveel tijd moet ik daar even langs komen, omdat ik in de risicogroep val. Tja, luchtwegproblemen en in het verleden wat licht hartprobleempjes in combinatie met een hoge bloeddruk.... Gelukkig was alles nu helemaal in orde dit keer. Zelfs de bloeddruk was heel mooi. Eindelijk onder controle. Dat was dus echt een pak van mijn hart. Ook de leverwaarden waren nu helemaal genormaliseerd, dus ben ik gewoon weer kerngezond.
Een heerlijk gevoel is dat. Onbewust ben je toch wat gespannen als je er heen moet. Vooral voor de bloedwaarden was ik best wel zenuwachtig. Als de leverwaarden nog zo hoog waren moest ik naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. Dus als het dan mooi weer naar normale waarden terug is ben je best wel blij en dankbaar. Nu mag ik een vol half jaar wegblijven. Dan wordt weer alles bekeken en als het dan goed is hoef ik nog maar 1 keer per half jaar voor de bloeddrukcontrole en 1 keer per jaar voor het bloedonderzoek. Dus hopen dat alles nu mooi stabiel blijft.
Dit is zo'n prachtig lied. Wat een geweldige troost spreekt hier ook uit. Vooral als je het moeilijk hebt. Ik hoorde het gisteren voor het eerst, en het sprak me zo geweldig aan.
De winter is weer voorbij. Nou ja, voorbij...... De sneeuw is weg en het is weer een paar graden boven 0. Toch was het wel snel weg allemaal, binnen anderhalve dag. Nu zie je het groen van de crocusjes weer allemaal boven de grond uitkomen.
Zou het al weer lente worden? Voorlopig lijkt het er nog niet op. Ik heb nu de nachtdiensten en vannacht tijdens mijn ronde leek het meer herfst. Het waaide stevig en er viel een heleboel water naar beneden. Maar goed, ook dat hoort er misschien wel bij aan het einde van de winter.
Tjonge, wat ben ik eigenlijk toch weer voorbarig. We hebben nog gewoon een dikke maand meteorologische winter te gaan. Dus je weet maar nooit. Toch.... ook al vind ik de winter met haar sneeuw en kou heerlijk, ik kijk toch al weer uit naar de Lente. Als alles weer gaat uitlopen, het zonnetje weer wat warmer wordt.... Maar laten we nog maar even geduldig wachten. Iets waar je een poosje op moet wachten is altijd toch weer mooier dan dat je het gelijk voor je kiezen krijgt.
Het is al bijna weer een week lang winter. De sneeuw ligt hier nog dik op de grasmat, al zijn de doorgaande wegen goed berijdbaar. Je moet natuurlijk niet in de woonwijken zelf komen, want daar is het nog niet best. Zeker niet als je moet fietsen en lopen. Ik heb eigenlijk iedere dag weer genoten van het weer. Wat is het toch allemaal schitterend als je er tenminste even de tijd voor neemt om het rustig te bekijken. Maar ja..... tijd, dat is nu juist het grote probleem. Wij mensen hebben zo weinig tijd. Denken we tenminste.
Door de sneeuw en de gladheid dreigen we TE LAAT op het werk te komen, zodat we ons teveel moeten haasten om het al het moois te zien. Als het twee nachten hard vriest hebben we te weinig tijd om 's ochtends wat eerder op te staan om de autoruiten te krabben en ontdooien, waardoor we weer moeten haasten. Er is te weinig tijd om te wachten op goed ijs, waardoor al diverse mensen in de problemen zijn gekomen. En ga zo maar door. Maar deze week heb ik wel geleerd, dat als je de tijd NEEMT, dat er dan heel wat te genieten valt. Bijvoorbeeld even naar het IJsselmeer om wat foto's te maken. Oké het was berekoud (-14) maar wat maakt dat uit als je je goed aankleed.
Het is zo de moeite waard om te zien hoe rietpollen zijn omgetoverd tot een waar ijs-kunstwerk. Om te zien hoe ijsschotsen schots en scheef als een puzzel in elkaar gezet zijn tot schitterende kunstwerken. Dus heb ik eigenlijk maar één conclusie: Ik moet meer de tijd nemen om dingen in de natuur te bekijken, waarbij ik achter al het mooie in de natuur de machtige hand en kracht van God mag weten en herkennen, die ieder vlokje, ieder ijskristalletje een eigen plekje heeft gegeven.
Ik heb nog wel wat meer plaatjes, die kun je bekijken als je links in het menu op "mijn foto's" klikt.
Eindelijk is het dan toch nog zover. Het leek er eigenlijk niet meer van te komen, maar vanaf begin van de week is het dan toch nog winter geworden. Men had het over een horrorwinter, die drie maanden zou duren. Gelukkig is dat nog niet het geval, maar tjonge, wat was het gemeen koud de afgelopen dagen. En waar de hele week al een beetje sprake van was, is ook vandaag nog gekomen. Alleen, men schatte het volgens mij wel een beetje minder in. Bij ons is in ieder geval een heerlijk laagje gevallen. Inmiddels al 19 cm.
Het sneeuwt nu nog heel licht, en volgens buienradar komt er ook niet veel meer bij. Dus kan nu het opruimen gaan beginnen. Natuurlijk heb ik er eigenlijk helemaal geen zin in, want het is veel te mooi om weg te ruimen, maar ja.... anders loop je alles je huis in en het kan nog gevaarlijk zijn ook. Dus straks maar lekker aan de gang. Natuurlijk is het heel vervelend voor de mensen die op de weg zitten, of nog over de weg moeten. Ik hoop dan ook dat iedereen vanavond veilig aankomt of is aangekomen op de plaats waar hij / zij wordt verwacht. Doe voorzichtig in deze barre tijden. Hopelijk zijn de wegen snel schoon en kunnen we gewoon nog een krap weekje van een heerlijk wintertje genieten...
Zo, het heerlijke onderzoek in mijn longen is inmiddels weer achter de rug. En het viel nog best een beetje tegen ook. Nou ja, achteraf gezien niet, maar tijdens het onderzoek had ik het best wel een beetje benauwd. En nog wel twee beetjes ook. Na goed overleg met de arts heb ik maar besloten om het zonder roesje of narcose te proberen. Wel werd er even een infuus gezet voor het geval dat het niet helemaal goed zou gaan, dan konden ze me gelijk "wegspuiten". Maar gelukkig bleek dat niet nodig. De verdoving van de keel was best wel irritant, omdat de braakreflex dan wordt geprikkeld. Verder viel het eigenlijk wel mee, totdat de slang door de stemspleet (ruimte tussen de stembanden) heen moest. Man, man, wat was dat even benauwd, maar de assistentes en de arts hielpen me daar prima doorheen, door te laten focussen op de ademhaling. Ik mocht ook lekker meekijken op het grote scherm. Nou dat was voor het eerst dat ik iets aan de binnenkant van mijn lijf kon bekijken zonder dat er bloed vloeide. Best wel interessant al die gangetjes en tunneltjes. De arts was heel tevreden over wat zij zag. De longen zagen er goed uit, zeker voor iemand die al zo'n 30 jaar rookt. Ze kon gelukkig geen gekke dingen vinden en ook hoefde er nergens weefsel te worden weggeplukt voor onderzoek.
De officiële uitslag komt over twee weken, maar aan de hand van de foto's en de bronchoscopie kon ze me al wel vertellen dat er buiten de astma en de (zeer milde vorm van) COPD niets aan de hand is. Heerlijk, wat een opluchting was dat.









Recente reacties